اعترافات يك ذهن زيبا

اعتراف سی و سوم

harry7 — Mon, 24 Mar 2008 17:27:33 GMT

فرض كنيد بانكي وجود دارد كه هر روز صبح مبلغ 86480000 دلار به حسابتان مي ريزد. اما به اين شرط كه اين مبلغ را تا پا يا ن اين روز تمام كنيد و چيزي پس انداز نكنيد و آخر شب هر مقدار كه استفاده نكرده ايد را از بين ببريد ! شما چه خواهيد كرد؟

بسيار خوب! هر كس چنين بانكي دارد. اين بانک زمان است. هر روز صبح اين بانک86400 ثانيه ‌‌‍(24 ساعت) اعتبار در اختيارتان مي گذارد. در انتهاي هر شب هر مقدار از اين اعتبار كه درست استفاده نشده از بين مي رود. در اين صورت وضعيت نا متعا دلي بوجود مي آيد و از مقدار اعتبارتان كاسته مي شود.

زمان در حال گذر است قدر و ارزش امروز را بدانيد.

هر روز حساب جديدي براي شما باز مي شود و هر شب هر چيزي كه در طي روز استفاده نشده از بين مي رود.اگر شما ازسپرده هاي روزانه خود درست استفاده نكنيد, يک فرد شكست خورده هستيد. هيچ راه برگشتي وجود ندارد. هيچ پس اندازي هم براي فردا وجود ندارد. شما بايد از طريق سپرده هاي روزانه و حال حاضر خود زندگي را بگذرانيد. از اين سپرده ها تا بالا ترين حد براي سلامتي, شادابي و موفقيت خود استفاده كنيد. زمان در حال گذر است, قدر و ارزش امروز را بدانيد.

براي اينكه ارزش يكسال را بفهميد از دانش آموزي كه يكسال در امتحانات پايان سال موفق نبوده سوا ل كنيد!

براي اينكه ارزش يك ماه را بفهميد از مادري كه زودتر از حد فرزندش را به دنيا آورده سوا ل كنيد!

براي اينكه ارزش يك هفته را بفهميد از يك نويسنده كه در يك مجله هفتگي كار مي كند سوا ل كنيد!

براي اين كه ارزش يك روز را بفهميد از كارگري كه روزانه مزد مي گيرد و بايد هزينه 10 فرزند را تامين كند سوا ل كنيد!

براي اينکه ارزش يک ساعت را بفهميد از فردي که منتظر قرار ملاقاتش است سوال کنيد!

براي اينكه ارزش يک دقيقه را بفهميد از مسافري كه به قطار نرسيده است سوا ل كنيد!

براي اين كه ارزش يک ثانيه را بفهميد از فردي كه در يک تصادف با مرگ دست

و پنجه نرم مي كند سوا ل كنيد!

براي اينكه ارزش نيم ثانيه را بفهميد از ورزشكار دونده اي كه در المپيك مدال نقره گرفته است سوا ل كنيد!

هر لحظه اي كه در اختيار داريد چون گنج مي ماند. ارزش آن را بدانيد چرا كه شما آن را با ديگران تقسيم مي كنيد. به اندازه ي كافي زمان را در اختيار بگيريد و فراموش نكنيد كه زمان در كمين فرد خاصي نيست.

از هر لحظه لذت ببريد.

امروز يک هديه ي گرانبها ست.

سعي کنيد به طور کامل از آن لذت ببريد

در پي چيزهايي باشيد که در جهت رشد به شما کمک مي کند.

از زيبايي هاي دور و بر خود لذت ببريد.

مهرو محبت خود را به ديگران نشان دهيد دست به کارهاي خلاقانه بزنيد.

که تا کنون کسي انجام نداده باشد.

از توانايي هاي منحصر به فرد خود در هر کاري که انجام مي دهيد، استفاده نمائيد.

شکر گذار نعمت هاي بي شماري که در اختيار داريد باشيد.

به دقت گوش کنيد و به مهرباني رفتار کنيد.

به همه افرادي که در اطرافتان هستند احترام بگذاريد.

از بودن با ديگران لذت ببريد.

فکرتان را بر روي کارهايي که امکانپذير است، باز نگه داريد.

با اطمينان خاطر به سمت آروزهايتان و رو به جلو حرکت کنيد.

به تلاشهاي دائمي که بايک زندگي قابل قبول انجام مي دهيد. ايمان داشته باشيد.

از بودن خود لذت مي بريد.

وقتي که روز پايان مي پذيرد از اينکه توانسته ايد کاري انجام دهيد و اينکه مي توانيد بهترين باشيد، لذت ببريد.

براي آن مقدار پيشرفتي که کرده ايد، ارزش قائل شويد. و از اکنون به فکر افزايش پيشرفتتان براي آينده و فرداها باشيد.

کلمه نمي توانم را براي هميشه از ذهنتان پاک کنيد.

روزي ما دوباره کبوتر هايمان را پيدا خواهيم کرد

و مهرباني دست زيبايي را خواهد گرفت.

روزي که کمترين سرود بوسه است

و هر انسان

براي هر انسان

برادري است.

روزي که ديگر، در هاي خانه شان را نمي بندند.

قفل

افسانه اي است

وقلب

براي زندگي بس است.

روزي که معناي هر سخن دوست داشتن است.

تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردي.

روزي که آهنگ هر حرف

زندگي است.

تا من به خاطر آخرين شعر رنج جست و جوي قافيه نبرم.

روزي که هر لب ترانه اي است

تا کمترين سرود، بوسه باشد.

اعتراف سی و دوم

harry7 — Fri, 25 Jan 2008 14:51:40 GMT

نمیدانم چرا رفتی....

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تو را با لهجه گلهای نیلوفر صدا کردم. تمام شب برای باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم.
پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین گل هایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم
و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:
«دلم حیران و سرگردان چشمانی ست رویایی...»
و من
تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم
همین بود آخرین حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت حریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم
نمیدانم چرا رفتی؟ نمیدانم چرا؟ شاید خطا کردم
و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی نمیدانم کجا؟ تا کی؟ برای چه؟ ولی رفتی
و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید
و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت
و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد
و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر میداشت، تمام بال هایش غرق در اندوه و غربت شد
و بعد از رفتن تو آسمان چشم هایم خیس باران بود
و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت
کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد
کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد
و من با آنکه میدانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد
هنوز آشفته چشمان زیبای توام، برگرد
ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد
و بعد از این همه طوفان و وهم پرسش و تردید، کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت:
تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید، کنار انتظاری که بدون پاسخ و سرد است،
و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک قلب میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر نمی دانم چرا؟ شاید به رسم عادت پروانگی مان باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم...!

اعتراف سی و یکم

harry7 — Fri, 25 Jan 2008 14:03:18 GMT

نمی خوام کسی بفهمه با رفتنت، شکستم

رفتی و تنهای تنها، با خیال تو نشستم

توی تقویم می نویسم، رفت و عاشقم کرد

دیگه دل خوشی ندارم واسه این روزهای دل سرد

ولی تو، تویی که رفتی

حرمت عشق و شکستی

روی التماس چمشام ، چشمای نازت و بستی

منم و خاطره ی تو

منم وقصه ی فردا....

*********************************

با ور نمی کنم که مرا با تو

پیوستنی چنین باشد

نگه آن دو چشم شور افکن

سوی من گرم و دلنشین باشد

بیگمان زان جهان رویایی

زهره بر من فکنده دیده ی عشق

می نویسم بر روی دفتر خویش

جاودان باشی ای سپیده عشق

ضمیمه

harry7 — Wed, 05 Sep 2007 06:35:31 GMT

ببخشید باز تاینی پیک دیوانه شده همه صفحه منو بهم ریخته

فعلا اینو تحمل کنید تا من درستش کنم

نظر یادتون نره

تمام عکس های منو فیلتر کرده

اعتراف سی ام

harry7 — Wed, 22 Aug 2007 12:04:18 GMT

کوچه خالیست و شب به انتها رسیده... منم و خلوت یک پنجره و

آلبومی لبریز از خاطرات.

کودکی هایم را ورق می زنم. وجودم پر می شود از عطرنجیب سادگی !

روزهایی که تمام دلخوشی ام بالا رفتن از درخت انجیر حیاط بود.

حالا، من مانده ام و حسرت تکرار بچگی ها...

نفس عمیقی می کشم... گاهی چه زود دیر می شود.

نظر یادتون نره

ممنون

اعتراف بیست و نهم

harry7 — Sat, 11 Aug 2007 04:53:03 GMT

دل من در هواي عشق او بود

خيالش با دلم در گفتگو بود

زمانه ياد من را از دلش برد

ولي

محراب يادش پيش من بود

اعتراف بیست وهشتم

harry7 — Fri, 10 Aug 2007 10:00:48 GMT

نمي خواهم بجزمن دوستدار ديگري

باشي

براي لحظه اي حتي به فكر ديگري

باشي

نمي خواهم صفاي را ديگري

بيند

نمي خواهم كسي نامش به لبهاي تو

بنشيند

ممنون می شم اگه نظر بدید

فقط

یک قطره

اعتراض

harry7 — Thu, 09 Aug 2007 19:19:45 GMT

ممنون می شم وقتی پنجره رو باز می کنید نظر هم بدهید

اگه خواستید باز کنید

ضمیمه

harry7 — Thu, 09 Aug 2007 07:26:10 GMT

راستی دیروز تولدم بود

خودم

تولدت مبارک

اعتراف بسیت و هفتم

harry7 — Thu, 09 Aug 2007 07:15:54 GMT

شقايق در شيدايي اوج مي گرفت

نيلوفر در سجده عشق، دست افشان و پايكوبان، از خاك بر افلاك، فصل اقاقي را نويد مي داد

حنجر نرگس، با ترنم قالوا بلي، بهارانه مي سرود

در بركه چشمان هميشه بهار، نيلوفر آبي با طراوت لحظه هاي خيس دعا، چشمك مي زد

همنوازي ني هاي هور، با شور عربي سحرگاهي، نواي نينوا در ناي داشت

مريم از نخلستان خشك، تركش مي چيد تا ديده بر مسيحا روشن دارد

ياس در اسارت مچاله مي شد تا نسيم حجابش، پاكي را معنا بخشد

باغبان لاله مي كاشت و با ترنم آب ديدگان، سبد سبد گل را به نظاره مي نشست

سمفوني عاشقانه گلزار، هستي را مستانه مي رقصاند، تا اسماء بر ملائك عرضه گردد